Weblog

29 januari 2021 klussen

Categorie: 

De oplettende lezertjes van dit konterfeitsel zal het direct opvallen!
De webmaster heeft een verandering, aanpassing gedaan.
Het stoorde wel wat dat een afbeelding steeds een geïsoleerd plekje had in een bericht.
Vanaf nu is dat gewijzigd. De prentjes worden nu omgeven door de tekst.
Dit is een probeersel dat ik maakte om wat technieken uit te proberen.Het is zo niet te zien, maar het gaat om een heel fijn weefsel en dan ook nog bedoeld als dubbelweefsel. Het is een combinatie van katoen en wol. Je weeft dan afwisselend in de onder- of bovenlaag. Zó krijg je dan twee lagen los van elkaar. Maar wanneer je de lagen wisselt, komt wat eerst onderlaag was naar boven , en wat eerst bovenlaag was duikt naar onder. In dit geval, met dit weefsel kun je alleen maar strepen weven.

Al sinds heel lang waren er aan de binnenkant van de dakkapel, na reparatie, enkele dóórregen, geen doorrégen plekken achter gebleven. Daar heb ik vandaag met zwierige hand de kwast overheen gehaald. Zo te zien heeft het geholpen. De speciale verf moet wel helemaal droog zijn om definitief resultaat te zien. 

25 januari 2021 winter

Vanmorgen was het weer eens zover. Een behoorlijke laag sneeuw over huizen, auto's, velden, tuinen.
Al de tweede dag dat het op winter lijkt.
En na de sneeuw volgde ook alweer dooi. De zon brak door, de temperatuur liep wat omhoog, de wandelaars trokken de winterschoenen aan en gingen op pad.
We hebben ons aangesloten bij het leger wandelaars. En dan proberen we zo veel mogelijk paden, veldwegen en onverharde routes te lopen.
Gisteren is dat weer aardig gelukt.
We sloegen links een brede veldweg in, een zijweg van de Horenweg. We hadden die weg nog nooit gelopen, altijd gedacht dat het ergens dood liep.
Vorige week zagen we een nieuwe bewoonster van Grijzegrubben met haar hond die weg lopen.
Haar informatie maakte ons nieuwsgierig. En gisteren hebben we die weg dus gekozen. Schuin omhoog, een bocht, en dan versmalt hij tot een paadje.
 Op de achtergrond de huizen van de "Kriemesjkolonié", een naam die uit een tijd stamt dat je dat nog kon zeggen zonder dat je "discriminator" genoemd werd. De geschiedenis van de wijk ken ik niet. Ik weet niet beter dan dat die huizen er stonden en staan zolang ik me herinner.
Je loopt achter weilanden langs, afgeschermd door meidoornhagen, nog een bocht en dan loop je schuin omlaag naar een verharde veldweg, die uitmondt in Hunnecum. Maar je kunt die weg ook oversteken en dan je wandeling vervolgen over weer een veldweg die overgaat in een smal glibberig paadje, veelvuldig gebruikt door veldrijders, mountainbikers.  Uit voorzorg hadden we stokken meegenomen, die komen nu goed van pas. En ten slotte kom je uit op de verbindingsweg Helle Hunnecum. Bij een bank met een koperen inscriptieplaatje uit 2012. We zijn op bekend terrein, gaan naar rechts, naar links Nelisweg, "genHel", Halverwege naar rechts, richting Terstraten, naar links de verharde verbinding naar Schimmert, even naar rechts, "Nuuj hoes", op de kruising naar links, rechts langs Thermiek '54, een modelvliegtuigclub, naar Nuther kruis, rechts naar Grijzegrubben terug.

Een mooie wandeling! 

22 januari 2021wandeling en weven

Vanmiddag hebben we een kort rondje gedraaid, Nieuwhuis, Terstraten, Helle, Nelisweg, Nieuwhuis en dan weer richting Grijzegrubben naar de koffie met deze keer een stuk rijstevlaai met slagroom en chocoladekrullen! Dan weet je waar je voor loopt. 
Het is een welkome hobby aan het worden voor veel mensen. Geregeld kom je dezelfde groepen tegen, tegenwoordig zijn twee personen al een groep, en dan wissel je de geijkte beleefdheden uit. Dat het lekker is, dat het gisteren wel erg koud was, en dat het nu nog strenger gaat worden met de corona, maar ja, wat wil je, we houden ons echt aan de regels, ja, wij ook, ik heb de kleinkinderen al 14 weken niet meer gezien, ja, dan ga je ze toch missen, zo, dan maar weer verder, hou je taai.
Er zijn ook wandelaars en fietsers die geen krimp geven, stoer voor zich uit kijken en doorploegen, verwachtend dat de rest maar aan de kant moet.

Gistermiddag heb ik de ketting geschoren voor de wedstrijd van Weefnetwerk. 
Dat is dan de tweede, de eerste was als proeflap bedoeld en zal zo ook eindigen.

Woensdag maakten we een toer van 2 uur. Natuurlijk veel veldwegen, enkele verharde, andere modderig, maar steeds veel afwisseling. En dan zoeken we ook nog naar paden waar we nog niet liepen. Op deze tocht kozen we het pad achter de tuin waar vroeger het nonnenklooster stond aan de Stationstraat. Achter dat klooster lag een groot park, met vijver en bosschages. Je mocht er eigenlijk niet komen, Joep en Frits joegen je kwaad weg, voor de één was je bang, de andere "deed niks". Het klooster is al lang afgebroken, er staan nu appartementen, maar de tuin is gebleven. Heeft wel een aparte ingang en via trappen kom je dan op het pad dat op gegeven moment aansluit bij de wandelweg onder langs het kerkhof. En zo kom je uit op de Daelderweg. Steek over en volg de beek richting visvijvers, om de vijvers en de loze vissertjes heen vervolg je je wandeling weer langs de beek, "de Pletsjbèèk", richting Grijzegrubben.

En zo verglijden de dagen in domme regelmaat (Jacques Brel). Maar zonder excuus dat 't niet vlugger gaat.


Een nieuwe "uitdaging" om het klein grut te pushen mee te wandelen.
Kabouterhuisjes zoeken.
Deze muzikanten vonden we in een boomholte. "Daar hoorden zij d'engelen zingen!"

19 januari 2021 ..en krijg je de tijd om?....

Je zou de tijd niet om krijgen.
Een dag bij mijn zwager doorgebracht met het sorteren van gedichten, om in een bundel uit te geven.
Vermoeiend maar wel leuk werk.
Iedere dag dat het weer geschikt is, een flinke wandeling maken nu er geen fitness is.
Een ingewikkelde ketting geschoren om een proeflapje te weven voor Weefnetwerk, om te concluderen dat het geen goeie basis is.
De  diepvrieskast ontdooien en schoonmaken, voorraad op datum schikken, soort bij soort inruimen.
Zorgen voor het eten, dagelijks.
Een middag van de sauna genieten.
De genoemde ketting door hevels en riet halen. Achteraf blijkt de dichtheid niet dicht genoeg te zijn.
Kijken naar Heel Holland bakt, naar de mogelijke en onmogelijke opdrachten die gegeven worden.
Een appeltaartvariatie bedenken en bakken.
Boodschappen doen om verse spullen in voorraad te hebben.
Maak je geen zorgen, we krijgen de tijd wel om!
 

14 januari 2012 weven

Categorie: 

Omdat de eerste poging mislukte, nu ben ik bezig met een tweede.
Met behulp van garens die dezelfde dikte en sterkte hebben dan het cadeautje ga ik een proeflapje weven
met de binding die ik in gedachten heb.
Gisteren is een extra bestelling garen bezorgd, de toegestane plus-draad.
En vanmorgen heb ik al 12 cm door de hevels gehaald, dan wel de ketting voor de proef.
Kunt u het nog volgen?

6 januari 2021 proeflapje

Categorie: 

Het misgegane probeersel heb ik van het getouw gehaald. Een lapje van pakweg 70 cm is het resultaat van toch wel veel werk.
Maar dat is mijn keuze.
Nu kan ik dan beginnen aan de "prijsvraag" die Weefnetwerk uitgeschreven heeft. En het materiaal leverde.
Vannacht heb ik weer een hele tijd liggen denken over wat en hoe ik aan het werk ga.
Ik hou u beperkt op de hoogte.

31 december 2020 oudjaar

De laatste "goede daad" voor dit jaar was een bezoekje bij mijn broer.
Het plan was er al langer, maar geen tijd of gelegenheid om uit te voeren.
Vanmorgen heb ik het plan ten uitvoer ebracht.
Alle ingrediënten waren voorradig, ik kon meteen aan de slag.

Omdat de hoeveelheid deeg voldoende was voor twee exemplaren kan ik zeggen dat het baksel zeker geen mis- geworden is.
Met het ene brood gewapend ging ik naar de naaste familie.
Werd met veel enthousiasme ontvangen en getrakteerd op....zelfgebakken wafels!
Tja, oudjaar, we wapenen ons voor het " heerlijk avondje dat nog gaat komen!".

27 december 2020 eindejaarsdagen

Zonder in droeve melancholie te vervallen, het was een vreemd jaar.
Wat is er niet door kunnen gaan? Het zou een lange lijst worden als ik het allemaal ga noteren.
Vakanties, theater, bioscoop, uiteten, sporten, spinning "Laten we dat maar niet doen!"
Je weet nooit wat er van kan komen. Nauwelijks ergens een bezoekje brengen, niemand die de deur plat loopt.
Verstrooiing zoeken bij de commerciëlen, films die je in verwondering in je stoel drukken.
"Waar hebben we nu toch naar gekeken?"

En dan heel af en toe een oplichtend extraatje.
Liv, van tegenover, die met twee koekjes en twee muffins, zélf gebakken ,"zo maar" aan de deur staat.
Nog net vóór het uitbreken van de pandemie op vakantie geweest.
Acht gehaakte sterretjes in een ring, een lieve sportvriendin, zegt ze zelf, doet dat even tussendoor. " zo maar".
En die sterretjes sieren onze kerstboom.
Een vriend en vriendin die "zo maar" met een boek en een fles wijn komen, om de dagen door te brengen.
Dat zal niet veel moeite kosten.
Een telefoon van een neef, die attent op verjaardagen reageert.
En nu "zo maar" eens opbelt om te weten hoe wij de hele coronamaanden zijn doorgekomen.
Wat is het dan goed om te zeggen "Heel goed!"
Van alle symptomen die er bij horen, hebben we niets meegekregen.
Een mail van de dochter van een te vroeg overleden weefvriendin. Zij wil gaan weven. En ik help haar graag op weg.
Een kaarsje branden in een veldkapel om je gedachten even te concentreren op dierbaren die ziek zijn of overleden.
Blij zijn als een andere vriend zijn nieuwe camper kan ophalen.
Tarwemeel kopen bij de ambachtelijke molenaar hier in het dorp en horen dat zijn dochter, oud-leerling, het heel goed doet in haar werk
Alle holle en veldwegen die we gelopen hebben en die weer als nieuw werkten na ze jaren niet bewandeld te hebben.

Als er wel iets vervelend is, dan zijn het de lussen van de mondkapjes die zich verstrengelen in de beugels van mijn bril, die weer vasthaakt aan de hoorapparaten die ik achter mijn oren draag. Soms bungelt het kostbaar kleinood nog net aan het draadje dat verbonden is met de schelp in het oor. Met uiterste voorzichtigheid peuter ik de ene lus uit de andere, controleer nauwgezet of ik alles nog heb, ga gerustgesteld verder. 

En nu is er dan het vaccin. 

24 december 2020 wandeling

Vanmiddag heb ik in mijn eentje een dorpswandeling gemaakt. In Nuth, door de regen.
Vertrokken vanuit ons huisadres, per auto, richting Boschweg. Daar ben ik te voet verder gegaan om op diverse plekken een jaarlijkse nieuwjaarsgroet te bezorgen.
De eerste kaart viel in de bus op ons eerste woonadres!
De rest van de route ging langs bekende punten, via een omweg terug naar de auto. Toen doorgereden naar een eind verder, een plek waar nog een brievenbus zich heldhaftig staande probeert te houden. Daar gingen alle gefrankeerde kaarten in de draaimolen van het bezorg- en sorteercentrum van de post. Toen ik vanuit die positie alle adressen had afgwerkt die te voet haalbaar waren, reed ik weer naar het centrum terug. Op diverse plekken werd de laatste groep kaarten bezorgd. Op de terugweg nog een stop om de laatste wens onder te brengen.
 
Dit is de voorkant van onze 2020-kaart.
Afwijkend van alle voorgaande jaren hebben we dit jaar dubbele kaarten gebruikt.
En zoals geschreven, het heeft de hele route minder of meer geregend.

23 december 2020 weven

Categorie: 

Het proeflapje waar ik met veel enthousiasme aan werkte is gedoemd om te eindigen als pannenlap, washandje of iets dergelijks.
Gaandeweg merkte ik al gauw dat het resultaat weliswaar leek op wat ik in gedachten had, maar uiteindelijk niet werd wat ik wilde.

Afknippen en opruimen?, toch maar niet! Met hetzelfde materiaal weef ik nu verder, vaster met ribbeltjes, in twee kleuren.
 

Pagina's