Weblog

14 januari 2012 weven

Categorie: 

Omdat de eerste poging mislukte, nu ben ik bezig met een tweede.
Met behulp van garens die dezelfde dikte en sterkte hebben dan het cadeautje ga ik een proeflapje weven
met de binding die ik in gedachten heb.
Gisteren is een extra bestelling garen bezorgd, de toegestane plus-draad.
En vanmorgen heb ik al 12 cm door de hevels gehaald, dan wel de ketting voor de proef.
Kunt u het nog volgen?

6 januari 2021 proeflapje

Categorie: 

Het misgegane probeersel heb ik van het getouw gehaald. Een lapje van pakweg 70 cm is het resultaat van toch wel veel werk.
Maar dat is mijn keuze.
Nu kan ik dan beginnen aan de "prijsvraag" die Weefnetwerk uitgeschreven heeft. En het materiaal leverde.
Vannacht heb ik weer een hele tijd liggen denken over wat en hoe ik aan het werk ga.
Ik hou u beperkt op de hoogte.

31 december 2020 oudjaar

De laatste "goede daad" voor dit jaar was een bezoekje bij mijn broer.
Het plan was er al langer, maar geen tijd of gelegenheid om uit te voeren.
Vanmorgen heb ik het plan ten uitvoer ebracht.
Alle ingrediënten waren voorradig, ik kon meteen aan de slag.

Omdat de hoeveelheid deeg voldoende was voor twee exemplaren kan ik zeggen dat het baksel zeker geen mis- geworden is.
Met het ene brood gewapend ging ik naar de naaste familie.
Werd met veel enthousiasme ontvangen en getrakteerd op....zelfgebakken wafels!
Tja, oudjaar, we wapenen ons voor het " heerlijk avondje dat nog gaat komen!".

27 december 2020 eindejaarsdagen

Zonder in droeve melancholie te vervallen, het was een vreemd jaar.
Wat is er niet door kunnen gaan? Het zou een lange lijst worden als ik het allemaal ga noteren.
Vakanties, theater, bioscoop, uiteten, sporten, spinning "Laten we dat maar niet doen!"
Je weet nooit wat er van kan komen. Nauwelijks ergens een bezoekje brengen, niemand die de deur plat loopt.
Verstrooiing zoeken bij de commerciëlen, films die je in verwondering in je stoel drukken.
"Waar hebben we nu toch naar gekeken?"

En dan heel af en toe een oplichtend extraatje.
Liv, van tegenover, die met twee koekjes en twee muffins, zélf gebakken ,"zo maar" aan de deur staat.
Nog net vóór het uitbreken van de pandemie op vakantie geweest.
Acht gehaakte sterretjes in een ring, een lieve sportvriendin, zegt ze zelf, doet dat even tussendoor. " zo maar".
En die sterretjes sieren onze kerstboom.
Een vriend en vriendin die "zo maar" met een boek en een fles wijn komen, om de dagen door te brengen.
Dat zal niet veel moeite kosten.
Een telefoon van een neef, die attent op verjaardagen reageert.
En nu "zo maar" eens opbelt om te weten hoe wij de hele coronamaanden zijn doorgekomen.
Wat is het dan goed om te zeggen "Heel goed!"
Van alle symptomen die er bij horen, hebben we niets meegekregen.
Een mail van de dochter van een te vroeg overleden weefvriendin. Zij wil gaan weven. En ik help haar graag op weg.
Een kaarsje branden in een veldkapel om je gedachten even te concentreren op dierbaren die ziek zijn of overleden.
Blij zijn als een andere vriend zijn nieuwe camper kan ophalen.
Tarwemeel kopen bij de ambachtelijke molenaar hier in het dorp en horen dat zijn dochter, oud-leerling, het heel goed doet in haar werk
Alle holle en veldwegen die we gelopen hebben en die weer als nieuw werkten na ze jaren niet bewandeld te hebben.

Als er wel iets vervelend is, dan zijn het de lussen van de mondkapjes die zich verstrengelen in de beugels van mijn bril, die weer vasthaakt aan de hoorapparaten die ik achter mijn oren draag. Soms bungelt het kostbaar kleinood nog net aan het draadje dat verbonden is met de schelp in het oor. Met uiterste voorzichtigheid peuter ik de ene lus uit de andere, controleer nauwgezet of ik alles nog heb, ga gerustgesteld verder. 

En nu is er dan het vaccin. 

24 december 2020 wandeling

Vanmiddag heb ik in mijn eentje een dorpswandeling gemaakt. In Nuth, door de regen.
Vertrokken vanuit ons huisadres, per auto, richting Boschweg. Daar ben ik te voet verder gegaan om op diverse plekken een jaarlijkse nieuwjaarsgroet te bezorgen.
De eerste kaart viel in de bus op ons eerste woonadres!
De rest van de route ging langs bekende punten, via een omweg terug naar de auto. Toen doorgereden naar een eind verder, een plek waar nog een brievenbus zich heldhaftig staande probeert te houden. Daar gingen alle gefrankeerde kaarten in de draaimolen van het bezorg- en sorteercentrum van de post. Toen ik vanuit die positie alle adressen had afgwerkt die te voet haalbaar waren, reed ik weer naar het centrum terug. Op diverse plekken werd de laatste groep kaarten bezorgd. Op de terugweg nog een stop om de laatste wens onder te brengen.
 
Dit is de voorkant van onze 2020-kaart.
Afwijkend van alle voorgaande jaren hebben we dit jaar dubbele kaarten gebruikt.
En zoals geschreven, het heeft de hele route minder of meer geregend.

23 december 2020 weven

Categorie: 

Het proeflapje waar ik met veel enthousiasme aan werkte is gedoemd om te eindigen als pannenlap, washandje of iets dergelijks.
Gaandeweg merkte ik al gauw dat het resultaat weliswaar leek op wat ik in gedachten had, maar uiteindelijk niet werd wat ik wilde.

Afknippen en opruimen?, toch maar niet! Met hetzelfde materiaal weef ik nu verder, vaster met ribbeltjes, in twee kleuren.
 

21 december 2020 weven

Categorie: 

Vanmorgen heeft mijn betere helft de 20 theedoeken, kwaliteit zwaar linnen, handgeweven, met de stoomstrijkijzer tot nette pakketjes gestreken.
Eerst nog 20 etiketten in de zoom innaaien, de laatste draadjes wegknippen, nog een foto en tenslotte een mail naar de klanten.
 
 

9 december 2020 handdoeken-poleerdoeken

Categorie: 

De laatste keer dat ik over de bestelde theedoeken schreef was 24 september. Het niet zo blije nieuws dat het werk voorlopig stil ligt.
Vanmorgen heeft mijn betere helft de draad weer opgenomen. De doeken die wel al gespeld waren worden vandaag gezoomd en van een etiket voorzien.
Ik ben er erg blij mee.
  
spelden.....                                                            zomen... concentratie....                          de eerste gezoomde doek

5 december 2020 kijk wie rijdt daar....

 
Ja, het is de Sinterklaas van vroeger niet meer, gezeten op een wit paard, trouw terzijde gestaan door echte zwarte Pieten.
Geen roetveeg-, geen regenboog-, geen huis-, tuin-, of keukenpiet, neenee, het betere werk, rechtstreeks uit een pot zwarte schoensmeer.
En de baas zelf? Helemaal in de plooi, alle plakkerige vingers en handjes van de kinderen die vorig jaar de staf mochten vasthouden weggepoetst door de poetspiet, zodat de goedheiligman zijn witte handje wél loskreeg van zijn gouden staf.
Maar het goedgelovig volkje in Grijzegrubben was niet minder onder de indruk toen de verrassing langs de huizen kwam en met royale hand een cadeautje uitdeelde. En de kinderen? Wat een verrassing, wat een pret!

De goedheiligman bleek goed op de hoogte te zijn van de gewoonten en bezigheden van de kijkers langs de kant. Zo wist hij meteen dat ik aan fitness doe bij Gitek! 
Tja...zijn bril hè, zijn bril! op die kleine accenten moet je als sint heel goed letten. De kleine rakkers hebben het zó in de gaten wie er onder de fluwelen cape verstopt gaat.

 

1 december 2020 weven

Categorie: 

Het proeflapje zit op het getouw, doorgehald en een proefje geweven. 
Het klopt allemaal.
Nu ga ik de hele zaak opnieuw vastleggen, zodanig dat ik de ketting "mobiel" houd.
Het wordt puzzelen, maar wel leuk om te zoeken en te doen.

Pagina's